Η ομιλία/εργαστήριο εξετάζει τη λειτουργία του συρματοπλέγματος τόσο στην υλική όσο και στη συμβολική του διάσταση, μέσα από το πρίσμα της θεατρικής δραστηριότητας. Εστιάζει σε επιλεγμένες γεωγραφικές περιοχές, όπως διχοτομημένες πόλεις και σωφρονιστικά ιδρύματα, όπου το θέατρο αναδύεται ως πεδίο διαπραγμάτευσης ορίων, ταυτοτήτων και σχέσεων εξουσίας. Παράλληλα, παρουσιάζονται παραδείγματα θεατροπαιδαγωγικών εργαστηρίων που υλοποιούνται στο πλαίσιο επιτόπιας έρευνας. Στο εργαστήριο θα πραγματοποιηθούν και θεατροπαιδαγωγικές ασκήσεις με τη συμμετοχή των φοιτητών, δίνοντας έμφαση στη βιωματική προσέγγιση και τη συλλογική δημιουργία.

"ΕΠΙΤΕΛΕΣΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ Ι"

Θέατρο σε σωφρονιστικό κατάστημα/Δουλεύοντας πάνω στις Εκκλησιάζουσες του Αριστοφάνη.
 

Ομιλία του σκηνοθέτη και Διδάκτορας Θεατρολογίας (τμήμα Θεάτρου ΑΠΘ), 👥 Τάσου Αγγελόπουλου. Βλέπε το συννημένο αρχείο για λεπτομέρειες (ημέρα, ώρα, ομιλία) καθώς και το eClass του μαθήματος (Παπαγιαννούλη Χριστίνα)

Ομιλία

Το θέατρο γεννιέται ως ενσώματη αναπαράσταση του κοινωνικού φαντασιακού στον δημόσιο χώρο. Και ανά τους αιώνες παρέμεινε μία τέχνη συλλογική και εφήμερη που απευθύνεται στο κοινό, όταν υπάρχει κοινό, στον δημόσιο χώρο, όταν διανοίγεται ο δημόσιος χώρος και με τον τρόπο της συνύπαρξης. Υπάρχει μία διαχρονικότητα του θεάτρου που στηρίζει το εφήμερο της κάθε θεατρικής παράστασης. Ωστόσο η ψηφιακή οντολογική επανάσταση του 21ο αιώνας έφερε μια βαθιά ρήξη με την παραδοσιακή αισθητική και της παραδοσιακή λειτουργία της τέχνη. Ποια μοίρα, δηλαδή ποιο μερτικό επιφυλάσσει στη θεατρική τέχνη ο ψηφιακός μετασχηματισμός της κοινωνίας; Υπάρχει θέση στη σκηνή για την Τεχνητή Νοημοσύνη ή μήπως η αναπαραστατική ευχέρεια των ψηφιακών μηχανών θα καταστήσουν τη σκηνή παρωχημένη; Για να διαυγάσουμε αυτά τα ερωτήματα καλούμαστε να διαρρήξουμε τη διαφημιστική φαντασμαγορία για να κατανοήσουμε τις προϋποθέσεις της ψηφιακής τεχνολογίας.